SRT Simply The Best Proudly Presents
The Timetravelers Wife
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Niksfrans, Smokey en Suurtje
Ik kan niet zingen. - Dat klonk wel goed Henry.
Ik kan niet zoals jou zingen. - Natuurlijk niet, je klinkt als jezelf.
Pap zei, dat ik als een valse kat klonk. - Papa maakte een grapje.
Ik vind je stem mooi, dat vinden we allebei.
En Jingle Bells dan? Die kan je wel zingen.
Mammie!
En hij zei, wat geef je mij, als ik dat ook nog voor je doe?
Ik heb niks meer, om je te geven zei het meisje...
en beloof me, dat als jij koningin wordt, jouw eerste kind...
Nee!
Mammie. - Henry, er is niets wat je kan doen.
Er is niets wat je kan doen, luister naar mij, ik heb weinig tijd...
je zat in de auto, en jullie slingerden in de rondte...
En ineens, was je ergens anders, dat was twee weken geleden...
en je keek naar jezelf, je zag hoe je vader en moeder je voorlazen.
Je reisde door de tijd, net zoals ik deed om je te op te zoeken.
Ik ben jou Henry, begrijp je me?
Als je volwassen bent, we zijn dezelfde personen.
Ik begrijp dat het moeilijk voor je te begrijpen is, maar ooit snap je het.
Ik moet nu gaan.
Je hoeft niet bang te zijn Henry, alles komt goed, dat beloof ik.
Hè, klein jongetje!
Dat duurde lang. - Je hebt geen idee.
Dus, kerstavond, heb je al plannen?
Ja, grote plannen.
Wilt u nog iets? - Nee, dank je.
Goedemorgen Chicago, het is nu 08.00 uur.
Hierna volgt het nieuws en de sport.
Het lijkt er op, dat het een warme eerste lentedag wordt.
Excuseer mij, ik zoek iets van een bepaalde schrijver.
Met de speciale collecties, kan hij u verder helpen.
Kan ik u helpen?
Ja?
Je bent het.
Je vertelde me al, dat dit zou gebeuren.
En ik zou me gewoon moeten gedragen, maar dat doe ik niet echt.
Het spijt me, ik weet echt niet wie je bent.
Ik ben Claire.
Claire Abshire.
Ik weet, dat je mij niet kent.
Ik weet, hoe vreemd dit voor jou moet zijn.
Het is ook vreemd voor mij, maar...
zou je met mij willen dineren? Dan leg ik alles uit.
Henry we plannen dit dineetje al een lange tijd.
Is dat zo?
We gaan naar de Boh-Thai.
Dat is je favoriet.
Is dat zo?
Het lijkt, of je een moeilijke periode gehad hebt.
Weet je, alles komt goed.
Dus...
is het dan een ja?
Dus bij de Boh-Thai, om zeven uur?
Ik zie je daar.
Ging je ergens heen, klootzak? - Ik zou me niet druk maken.
Ja, en waarom is dat?
Dat zal je wel zien. - Hou je kop.
Hoofdbureau, dit is unit 11. - Zeg het maar unit 11.
Ik heb een...
Wilt u nog een glas wijn? - Graag dank u.
Sorry, ik werd opgehouden.
Ben je in orde? - Ja, het was niets ergs.
Je begrijpt toch wel waarom ik je niet ken?
Natuurlijk.
Als je ouder wordt, reis je terug naar de tijd dat ik een klein meisje was.
Voor mij...
Ik bedoel, ik ken je al vanaf dat ik zes jaar oud was.
Sinds...
Je verscheen n de weide bij mijn ouders achter het huis, waar we speelden.
Je hoort niet te drinken.
Waarom niet?
Je zei tegen mij, dat dokter Kendrick had gezegd, dat je moest stoppen...
omdat het je laat reizen.
Wie is dokter Kendrick? - Hij is je dokter.
Hij wint de 'Burger' voor zijn werk in genetica.
Hij helpt je.
Dit wordt me te veel.
Het spijt me.
Je zei, dat ik het rustig aan met je moest doen, en dat doe ik niet.
Ik heb elk bezoek van jou opgeschreven.
Wat ik gedaan heb, of wat ik vaker zal doen?
De laatste keer dat ik je zag, was ik achttien.
Het lijkt er op...
dat je vaak naar dezelfde plekken terug gaat.
Net zoals met zwaartekracht.
Belangrijke gebeurtenissen, trekken je aan.
Ik was een belangrijke gebeurtenis. - Daar lijkt het wel op.
Claire toch?
Ja.
Kunnen we even net doen...
alsof dit de eerste keer is dat we elkaar ontmoeten?
Natuurlijk.
Het is alleen...
jij bent m'n beste vriend.
Ik ben m'n hele leven al verliefd op jou.
Is dit echt nodig? - Ja, tel tot 1000.
Eén...
twee...
drie...
400...
600...
800...
duizend.
Wil je wat drinken?
Ik wil niets drinken.
Je bent nog zo jong.
Vertel me nog eens...
hoe hebben we elkaar ontmoet?
Je was ouder dan je nu bent.
Misschien moet ik het je niet vertellen.
Ik denk dat ik het wel weten moet.
Wie is daar? - Gegroet, aardling.
Mark, idioot die je bent.
Claire, ik doe je niets, alleen...
gooi alleen niets naar mij. - Wie ben je?
Hoe weet je m'n naam, en waarom kom je niet tevoorschijn?
Kun je me alleen de deken aangeven?
Misschien moet ik m'n moeder roepen. - Nee, doet dat alsjeblieft niet.
Geef me de deken en dan ga ik.
Waar heb je die deken voor nodig?
Ik ben een tijdreiziger.
Ik kom uit de toekomst.
En als ik dat doe...
kan ik m'n kleren niet meebrengen.
Tijdreizigers bestaan niet.
Jawel hoor.
Eigenlijk zijn wij vrienden.
In de toekomst.
Wanneer jij een dame bent.
Ben ik mooi?
Ja, heel erg mooi.
Bewijs dat je uit de toekomst komt.
Wel...
je heet Claire Abshire, geboren op 24 mei, 1972.
Je ouders waren... - Dus, je weet dingen.
Dat is geen bewijs dat je uit de toekomst komt.
Dit weekend...
zal je broer Mark, die een echte lastpak is...
uit een boom vallen en zijn arm breken.
Ja, maar tot dat gebeurt, weet ik niet of je de waarheid spreekt.
Als je lang genoeg rond blijft hangen, zal je zien, dat ik zal verdwijnen.
Maar je bent er nog maar net.
Ik kom nog wel eens terug.
Vaak genoeg.
Eigenlijk...
kom ik de volgende dinsdag terug, om 4 uur.
Het zou mooi zijn, als je dan ook kwam.
Dan zou je wat kleren mee kunnen brengen.
Iets wat je vader niet zou missen.
Fijn om kennis te maken.
Maak je daar maar niet druk om, het is al een poos voorbij.
Dit is vreemd.
Ik kende je niet eens op die leeftijd, ik ken je pas sinds...
je een volwassen rijk mens bent.
Die met zichzelf concurreert.
Nee.
Je was voor mij altijd de perfecte man.
Ik kan er niet aan wennen.
Ik zit maar te wachten totdat je weer zal verdwijnen.
Maar het zal gebeuren, geloof me.
Hoe voelt het?
Ik bedoel...
ik weet hoe het is om je steeds weer te zien verdwijnen.
Maar hoe is het om degene te zijn die altijd maar weer verdwijnt?
Soms voelt het als...
alsof je te snel opstaat.
Je handen en voeten, die tintelen.
Alsof ze er helemaal niet meer zijn.
Soms voelt het alsof je aandacht aan je voorbijtrekt.
Dan sta je ineens ergens naakt.
Misschien ben je er eerder geweest misschien ook niet.
Je weet niet hoe lang het zal duren, dus je begint te lopen.
Totdat je wat kleren vindt.
Je lijkt net zoals alle anderen...
alleen ben je helemaal alleen en wacht je tot je weer verdwijnt.
Maar je krijgt mensen uit het verleden te zien.
Mensen die er niet meer zijn, zoals je moeder.
Ja, maar je kan er niks aan veranderen wat er met ze zal gebeuren.
Ik heb het geprobeerd, maar het gebeurt dan toch.
Wie is dat? - Dit is mijn huisgenoot.
M'n beste vriendin, en...
Welkom. - ze kookt vanavond.
Omdat ik nooit kook. Dat moet je weten, het is een aardige meid...
maar ze kan nog geen tosti maken. - Gomez?
Een afkorting voor Gomelinsky.
Het is fijn om kennis te maken. - We wilden je eigenlijk niet leren kennen.
Het was de enige manier, om Claire weer eens te zien.
Negeer Gomez maar. - Wil je wat wijn Henry?
Nee, dank je. - Wil je water?
Lekker. - Ja.
Je hebt me niet verteld hoe knap hij is.
Niet zo knap. Hij praat ook haast niet.
Ik kreeg niets uit hem, alleen dat hij een bibliothecaris is.
Misschien als je ophoudt met hem te ondervragen.
Al die jaren had je nooit een vriend. Nu breng je al jouw tijd met hem door.
Ik wil gewoon weten hoe hij in elkaar zit. - Laat haar met rust, ze is ook volwassen.
Denk je dat ze niet weet wat ze doet? - Ik weet het niet.
Lees je mijn dagboek?
Ik dacht dat dit privé was.
Ik heb het niet gelezen. - Daar leek het anders wel op.
Ik probeerde de data te vinden.
De data wanneer ik je opzoek.
Zodat ik tegen het kleine meisje in de weide kan zeggen...
als ik zo belangrijk voor haar ben, wil ik haar kunnen zeggen...
wanneer ik terugkom, zodat ze niet hoeft te wachten.
Het spijt me, ik weet niet wat me bezielde.
Ik zal maar gaan.
Ik wil dat je blijft.
Hè, kijk eens, man.
Kalm aan.
Gomez. - Wat doe je?
Die smerige homohater! - Wat heb je in Godsnaam aan?
Welke datum is het? - Hoe bedoel je, welke datum?
Welk jaar? - Hoe bedoel je, welk jaar?
Ja, ik heb kleren nodig. - Ja.
Daar kom je er niet mee, hè!
Wat doe je nu? - Een slot openbreken.
Doe de deur dicht.
Wil je me vertellen wat er aan de hand is?
Wat wil je? Serieus.
Als je in de problemen zit kan ik je misschien helpen.
Ja, zeker.
Kijk, jij interesseert me niets, maar ik geef veel om Claire...
vertel me wat er gaande is. - Wil je dat echt weten?
Ik zal het je zeggen.
Omdat wij heel erg lang vrienden zullen zijn.
Dan kun je het beter weten. - Wat weten?
Ik zie er ouder uit, toch?
Omdat ik dat ook ben.
Ik kwam terug uit die nacht van de toekomst.
Ik ben een tijdreiziger.
Oh, mijn God, je bent krankzinnig.
Het begon toen ik zes jaar oud was.
Ik krijg toevallen. Ik verdwijn.
Ik reis door de tijd.
Ik kom net uit die nacht in 2003, welk jaar is dit?
1995, ik weet... - Ik raak ontwricht in de tijd.
Ik weet niet wanneer het gebeurt, of waar ik terechtkom.
Ik moet inbreken, kleren stelen van de eerste persoon die ik zie.
Zeg het maar, en ik heb het gedaan. - Er is iets niet in orde met jou.
Ja, dat klopt.
Maar ik geef meer om Claire dan jij je kan voorstellen...
dus maak je daar niet druk om. - Ik ben gerustgesteld.
Luister, in de toekomst, gaan Charisse en ik dan trouwen?
Word ik kaal, of wordt Charisse kaal? - Ik ga je niets over je leven vertellen.
Alles van te voren weten, maakt je gek. - Je lult uit je nek, weet je dat.
Over een minuut, denk je wel anders. - Ja, waarom zou dat zo zijn.
Charisse is er niet. - Is Henry hier?
Nee, hij is in de bibliotheek. - Trouw niet met hem Claire.
Wat? - Trouw gewoon niet met Henry, oké?
Hij heeft me nog niet eens gevraagd. - Je weet waar ik het over heb.
Ik hou van hem.
Ik zag hem gisteravond.
Schaars gekleed, hij sloeg een kerel in een steegje in elkaar.
En toen, braken we in in een dumpshop, en toen...
vertelde hij me dat hij een tijdreiziger is.
Omdat hij reist door...
de tijd.
En geloofde je hem?
Niet totdat hij vlak voor mijn ogen verdween, weet je als...
hij verdween gewoon.
Ja, het is een probleem.
Zeg je, dat je het wist?
Ik weet het al een hele lange tijd.
Ik weet niet wat er allemaal aan de hand is.
En ik hoef ook niet te weten, hoe alles in z'n werk gaat.
Het maakt me ook niet uit, maar veronderstel eens...
heel even, voordat we allemaal gek worden.
Wat Hendry ook heeft, het is...
het is niet goed.
Ik wacht al mijn hele leven op hem.
En nu hij hier is, en het is al gebeurd...
kan ik het niet eens veranderen, ook al zou ik het willen.
Je bent er erger aan toe dan ik dacht.
Misschien ben ik dat ook wel.
Hij stal mijn portemonnee! Hou de trein tegen!
Excuseer mij.
Ik hou van jou.
Ik bedoel je werk, je liedjes...
U heeft een geweldige stem.
Dank je, dat waardeer ik.
Mensen herkennen me normaal niet.
Tenminste niet in de metro.
Ik heet Henry.
Wat grappig, ik heb een zoon die ook Henry heet.
Maar hij is nog maar drie.
Ik heb een meisje ontmoet.
En sinds ik met haar ben, voel ik me veilig.
Ik heb me lang niet meer zo gevoeld.
Sinds ik nog een kind was.
Ik wenste, dat ze je kon horen zingen.
Misschien, kan ze dat nog wel eens.
Ik ben blij dat ik je ontmoet heb.
Ik ben ook blij dat ik jou ontmoet heb.
Zorg dat ze weet hoeveel je voor haar voelt.
Je zoon houdt erg veel van je.
Dat weet ik.
Hallo?
Papa?
Wat doe jij hier?
Ik was bezorgd. Ik heb al verscheidene keren gebeld.
Ik ben ziek geweest.
Ja.
Ik heb het orkest gebeld. Ze zeggen dat je al vanaf september ziek bent.
Augustus.
Moeilijk viool spelen zo.
Dat helpt ook niet. - Natuurlijk wel.
Wil je er ook één? - Nee, ik drink niet meer.
Jammer.
Dat zou een gedeeld enthousiasme zijn.
Eerst maar eens iemand regelen die hier de boel komt opruimen. En eten kookt.
Eet je eigenlijk wel?
Moet ik vaker langskomen? Moet ik mee naar de dokter? Rekeningen betalen?
Nee. - Niet?
Niets, ook niet één ding? - Krijg eerst je eigen leven maar op de rails...
voordat je mij komt vertellen hoe ik mijn leven moet leven.
Ik ga trouwen.
Wie wil er nou met jou trouwen?
Weet ze van... - Ze weet alles van me.
Alles.
Ze heet Claire Abshire. Ze is kunstenaar.
En ik wil haar graag de trouwring van mijn moeder geven. Daarom ben ik hier.
Ik denk dat mam dat leuk had gevonden.
Hoe weet je dat? Je hebt haar nauwelijks gekend.
Ik heb haar wel gekend. Zelfs nu nog. Ik heb haar in de metro gezien.
Je twijfelt aan me. Ik heb haar ook met jou gezien.
Het is niet altijd een vloek.
Waarom zorg je dan niet dat ze niet in die auto stapt?
Dat zou ik doen als ik dat kon, dat weet je.
Ik heb haar honderden keren zien sterven.
Ik ben er nooit op tijd om het te veranderen.
Ik mis haar nog steeds.
Iedere dag.
Ik ook.
Ik heb nooit iets willen hebben wat ik niet zou willen verliezen.
Maar daar is het nu te laat voor.
Niet omdat je mooi en slim bent.
Ik voel me niet meer alleen.
Wil je met me trouwen?
Nee.
Dat meende ik niet.
Ik wilde dat gewoon zeggen. Meer iets van mijn vrije wil.
Maar mijn vrije wil die wil jou. - Dus wat is het antwoord?
Ja, natuurlijk.
Duizend keer ja.
Heb je ooit een wapen vastgehad?
Hallo! We zijn thuis. - Dat wordt gaaf.
Die jurk ziet er niet uit. Ik zei toch dat je 'm beter op kon laten sturen.
Het komt goed, mam.
Heb je al iets van je vader gehoord?
Anders moeten we het plan aanpassen. - Ik weet niet zeker of hij komt.
Jammer, had hij mooi mee kunnen schieten.
Blijkbaar bouwen mannen op die manier een band op.
Ze zijn er, Phillip.
Ben je er klaar voor? Het is nogal een heisa.
Ik ben er klaar voor.
Ik hoop dat je weet waar je met Claire aan begint.
Wat bedoelt u?
Haar moeder en ik hebben haar niet klaar weten te stomen voor de echte wereld.
Is dat zo? Ze lijkt zich prima te redden.
Goed om te horen.
Jaag je wel eens?
Nee, nooit.
Misschien wil je een keer met mij mee?
Lijkt me leuk.
Meestal wordt er op mij gejaagd.
Je weet wat ze zeggen.
Het is een jachtig leven.
Goedemorgen. Ga zitten.
Wat kunnen we voor u doen vandaag? - Knip het af.
Alles?
Ik ga morgen trouwen en mijn vrouw houdt van kort haar.
Gefeliciteerd.
Eens kijken wat we voor jullie kunnen doen, zodat jullie beiden gelukkig zijn.
Papa, hallo.
Ik denk dat ik haar ouders moet ontmoeten.
Haar vader is een Republikein en een jager.
Hemeltje.
Wacht even, ik moet een valium innemen.
Valium, is dat een goed idee?
Er komt geen bruiloft zonder een bruidegom.
Is alles goed daar?
Dit haar is altijd lastig geweest. - Mama, hou op. Het is prima.
Mijn God, jij bent prachtig.
Als Henry jou door het gangpad ziet lopen valt hij meteen flauw.
Kun jij even bij de jongens gaan kijken?
Zijn jullie bijna klaar? - Ja, alles is in orde.
Een geweldige dag voor een bruiloft. De bloemen zien er prachtig uit.
Iedereen wacht beneden. Wat moet ik Claire zeggen?
Ik denk nog een half uur om op te knappen...
en een broek aan te trekken, en dan zijn we klaar.
Vijf minuten. - Ik zal het Claire zeggen.
Waar kom jij vandaan? Je lijkt op mijn opa. - Geen zorgen, het komt wel goed.
Geweldig. Ik hoop alleen dat niemand de grijze haren bemerkt.
Ik heb ook geen tijd gehad om mij te scheren.
Hij heeft grijs haar.
Wat, verdomme? - Niet vloeken. We gaan trouwen.
We zijn hier bij elkaar vandaag, om het huwelijk te vieren van Henry en Claire.
In aanwezigheid van familie en vrienden en voor God...
zullen zij deze geloftes uitwisselen. 'Om elkaar lief te hebben van nu af aan...
in rijkdom en armoede, in goede en slechte tijden...
bij ziekte en gezondheid'.
En nu zou ik mijn mooie dochter en mijn galante nieuwe schoonzoon op de dansvloer willen vragen.
Hallo, vreemdeling.
Het spijt mij dat ik de ceremonie gemist heb.
Dat heb je niet.
Zou je willen dat ik hem was? - Dat ben je ook.
Ik vraag me af of ik een bigamist ben.
Ik denk dat je zo vaak als je wil met dezelfde persoon mag trouwen.
Nee.
Eindelijk.
Claire. - Wie had jij verwacht?
Ik heb een kalkoenpoot voor je meegenomen, onze kok maakt de beste kalkoen uit de buurt.
Dat zegt iedereen tenminste.
Mijn vader had het bewaard voor de lunch.
Hij negeerde mij, dus ik denk dat hij het niet echt verdiende.
Hij heeft mijn moeder ook genegeerd.
Ze zegt tenminste dat ze deze keer gaan scheiden.
Dat doen ze niet.
Zoiets heb je mij nog nooit verteld.
Ik wil niet dat jij je nodeloos zorgen maakt.
Misschien zouden ze moeten gaan scheiden. - Ja, misschien.
Ben jij getrouwd? - Ja.
Is jouw vrouw een tijdreiziger? - Nee, God zij dank niet.
Hou je van haar? - Ja, heel veel.
Wat is er?
Niets. Ik had alleen gehoopt dat je met mij zou trouwen.
Denk jij ooit wel eens aan de tijd? Het verstrijkt. Dat is het werk van de tijd.
Tik, tik...
Ik was bij jou. Op de weide. - Echt?
Je was jaloers op mijn vrouw.
Dat was ik inderdaad.
Ik probeerde mij er altijd van te overtuigen dat jij met een dikke met een snor getrouwd was.
Dat is wel mijn type.
Geweldig, bedankt. - Graag gedaan.
Lieverd...
Kom terug, klootzak.
Je bent terug. - Heb ik kerst gemist?
En nieuwjaar.
Henry, je was twee weken weg. - Ik kon niet terugkomen.
Ik heb alles geprobeerd.
Ik heb zelfs geprobeerd dronken te worden. - Dat werkte dus ook niet.
Ik moet gaan. - Nu? Ik ben er nog maar net.
Ik weet het. Ik heb een show over 2 weken. Jeremy heeft mij een plek gegeven om te werken.
Het is hier te klein. Ik kan hier niet meer werken.
Henry, mijn leven stopt niet omdat jij verdwenen bent.
Dat heb ik ook nooit gezegd.
Kunnen we hier over praten? - Dat wil ik al twee weken lang.
Waar wil je over praten? Hoe erg het is om hier te zitten wachten op jou?
Ik ga naar mijn werk.
We halen het nooit op tijd. - Op tijd waarvoor?
Ergens in Amerika is er over enkele ogenblikken een nieuwe multimiljonair.
Henry, wat doe je? Je kan daar niet naar binnen gaan.
Ik moet iets zien. - De tv's zullen jou triggeren.
Ik moet iets zien. - Wat is dat?
Alle vijf de witte ballen. Succes.
Wat heb je gedaan?
Onze eerste winnende nummer is... - 17.
17.
Volgende. - Misschien 23.
23. - Misschien 32.
32 is de volgende.
Het kan onmogelijk 40 zijn. - Gevolgd door 40.
En dat zou geen 12 moeten zijn. - En dat nummer is, 12.
Dus dit zijn de winnende nummer. 17, 23...
We hebben net 5 miljoen dollar gewonnen.
Dit kun je niet doen. Dat is vals spelen.
Goed, dan verscheur ik het wel. - Nee.
Er zijn veel negatieve kanten aan mijn toestand, maar dit is er geen één van.
Geweldig pleisterwerk in elke kamer van het huis.
Is het niet beeldschoon?
Dit is het niet. - Maar ik vind het mooi.
Een andere vind je nog leuker.
Kijk eens naar die open haard, die is subliem. De details, de architectuur...
de ramen, spectaculair. - Nee, dit is het niet.
Dank u.
Kijk eens naar het landschap. Zou u dat in de lente niet willen zien?
Het is een beetje kleiner dan de anderen.
De hoofdingang is eigenlijk aan de achterkant waar er een prachtige tuin is.
Kijk eens naar de details. De open haard...
Die trap is zo mooi. De houten vloer, die vind ik prachtig.
We zijn thuis. Zie je die garage?
Dat is jouw studio. Kom op.
Hier is de tuin en daar is mijn studio. - Alles gaat goed.
Dit is... - Pepermunt...
en zwart voor jou. - Nog drie meer. Drie is goed.
Hij schopt.
Weet je wanneer jij dood gaat?
Nee.
Ik heb jou nog nooit ouder gezien.
Ik heb jou nog nooit ouder gezien dan 40 of zoiets.
Misschien als je ophoudt met reizen...
Iemand vindt misschien een geneesmiddel.
Er moet een geneesmiddel zijn die jij in kunt nemen...
er moet iemand of iets zijn die kan helpen.
We krijgen een baby.
Ik denk dat het tijd is om Dr Kendrick te zoeken.
Hoe heb je mij gevonden?
Als ik ouder ben, dan reis ik terug in de tijd om mijn vrouw te zien.
Als zij een klein meisje is.
Ze zei dat ik het over ene Dr Kendrick had.
Ik heb er drie gevonden in de buurt van Chicago. Eén KNO-arts, één kinderarts...
Ik ben een geneticus.
En ik heb een genetische afwijking. Het heet, 'chrono impairment.'
Die term heeft u blijkbaar bedacht. Dat zegt zij tenminste.
Nu ik dat gezegd heb, noemt u dat natuurlijk zo en weten we niet wat er eerder was.
Dat is het nu met tijdreizen.
Hebben mijn studenten jou hiertoe opgezet? Want jij bent echt goed.
Je hebt mij gefopt.
Ik wist dat dit tijdsverspilling zou zijn.
Wacht, Henry...
Ik heb de baby verloren.
Mijn vrouw heeft een miskraam gehad.
Dat spijt mij heel erg, maar hou zou ik in Godsnaam kunnen helpen?
Als de baby nu ook een tijdsreiziger is?
Als het dezelfde genetische afwijking heeft? Als het nu uit de baarmoeder is gereisd?
Jij hebt hulp nodig. Niet het soort hulp dat ik jou kan geven.
Hoe kan ik het u bewijzen? - Dat kan je niet. Het is onmogelijk.
We doen één test, als u dan niets vindt...
laat ik u met rust, en kunt u teruggaan naar uw leven.
Ik bel de bewaking.
'De Burger toelage'?
Heeft u die al aangevraagd? - Hoe ben jij daar achtergekomen?
U zult winnen.
De eerste series duren ongeveer tien minuten.
Jouw hersenen vertonen een ontploffing van elektromagnetische energie...
die zich uit als een epileptische aanval...
net op het moment dat je gaat reizen. Dat kun je hier zien.
Er zijn medicijnen voor epilepsie die we kunnen gebruiken, maar...
zijn veel te sterk voor een foetus.
Als het tenminste dezelfde conditie is die de miskraam veroorzaakt.
Ik ben nu tien weken zwanger. Zo ver zijn we nog nooit geweest.
Dus misschien gaat de baby niet reizen.
We gaan het uitzoeken. We gaan Henry's genetische code bekijken...
we willen kijken naar de tijd genen.
En dan wil ik dezelfde test bij de foetus doen.
Geen zorgen. Het verkrijgen van de cellen brengt geen schade toe.
Maar misschien krijgen we een indicatie hoe u de zwangerschap uit kunt dragen.
Lieverd, je verliest bloed.
We zouden kunnen adopteren.
Wat is er verkeerd aan, dat ik één normaal ding wil in mijn leven?
Ik wil een moeder zijn. Ik wil een kind baren. Jouw kind.
Waarom mag ik dat niet hebben?
Ik heb ons nog nooit met een baby gezien.
Ik reis door de toekomst, en dat heb ik nog nooit gezien.
Dat wil ik niet horen.
Je hebt gehoord wat de dokter zei... - Hou op.
Goed, Henry, om het officieel te maken...
moet ik het je nog één keer vragen. Weet je zeker dat je dit wil doen?
Ja, teken de papieren maar.
Ik weet het, maar sterilisatie is geen eenzijdige beslissing.
Deze keer wel.
Is alles goed met u? Moet ik iemand bellen? Een taxi?
Henry!
Wat is er aan de hand?
Ik wil hier nu niet zijn.
Komt dat door mij? - Nee.
Ik heb iets gedaan.
Het was moeilijk en je zult het niet leuk vinden.
Wat heb je gedaan?
Je zal het niet leuk vinden.
Waarom deed je het dan?
Om onze ruzies te stoppen. - Hebben we ruzie?
Waarom?
Kan je me voor één keer een antwoord geven op iets wat ik je vraag?
Je zou het toch niet begrijpen.
Dat was niet erg aardig.
Je hebt me nog nooit eerder gekust.
www.simplyreleases.com
Ik was bij je op de weide.
Wanneer? - Toen je 18 was.
Het was onze eerste kus.
Je had een slechte dag. - Ik heb iets gedaan...
iets waarvan ik vond dat ik het moest doen.
Vertel me alstublieft niet iets waardoor ik je ga haten.
Ik had een sterilisatie.
Ik zal geen kind krijgen met dezelfde genetische afwijking als ik en dat sterft...
dat doe ik niet.
Hoe durf je?
Je belazerde me, jij...
kwam naar die weide, en je drong je op in het hart en ziel van een jong meisje.
Denk je dat ik dit leven wilde? Een man die verdwijnt...
zonder enige waarschuwing? Denk je dat iemand dat zou willen?
Je hebt een keuze. - Ik heb nooit een keuze gehad.
Hallo?
Bedankt dat je kwam, het is ijskoud buiten.
Waar is Henry?
Die slaapt nog.
Ik moest een tijdje bij hem weg.
Hoe pakte dat uit voor je?
Gaat het met je?
We hadden ruzie, het was heftig.
Nou ja, die vent kan soms een stom stuk vreten zijn.
Het is zo goed om je te zien.
Wat is er met jou?
Wat?
Je doet raar.
Je doet al de hele week raar. - Ik ben zwanger.
Herinner jij je die avond dat ik je kwam halen op die parkeerplaats?
Je was jonger, voor de operatie.
Het is niet zo dat ik vreemdging.
Als we dit kind verliezen, als er iets mee... - Nee.
We vechten niet meer. We raken niet eens opgewonden.
Als stress dat reizen veroorzaakt dan...
moeten we deze baby de meest serene zwangerschap op de planeet geven.
18 weken en volkomen gezond.
En u vroeg naar het geslacht. Het is een meisje.
En 'Mia' dan? Dat is wel mooi.
Waar heb je dat boek vandaan?
Van Charisse.
Jane? Zo noemde ik mijn poppen altijd.
Ik denk dat we nog niet over namen moeten praten.
Ik doe alleen wat ideeën op.
Papa.
Kom op.
Hoe oud ben jij? - Tien. En jij?
38.
Vertel eens iets over jezelf. Hoe is het op school? Wat ben je aan het leren?
Niet veel op school, maar ik lees de hele tijd.
Ik lees over Egypte. En mama en ik lezen 'the Lord of the Rings.'
En opa leert mij viool spelen.
En ik heb oma horen zingen.
Het was prachtig. Bij de opera. Aïda.
Heb jij in de tijd gereisd? - Mama zegt dat jij en ik hetzelfde zijn.
Dokter Kendrick zegt dat ik een protégé ben. Omdat ik soms kies waar ik naar toe ga.
Jij hebt het onder controle? Wanneer je gaat en terugkomt?
Ik leer het. Ik zag jou en mama op straat lopen voordat ik geboren was.
Je liep vlak langs mij heen. Jullie waren ruzie aan het maken.
Had ik even pech.
Het is zo fijn jou te ontmoeten, Alba. Het is zo fijn om jou te zien.
Dat vind ik ook, papa. Ik heb jou echt gemist.
Hoe lang is het geleden?
Hoe oud was jij toen ik stierf? Het is in orde.
Vijf.
Vijf? - Sorry, ik had het jou niet moeten vertellen.
Het is goed. Ik heb al eens eerder voorbij mijn eigen leven gereisd.
Hoe is het met jouw moeder? - Het gaat goed met haar.
Bedroefd.
Alba, wat doe je? - Dat is mijn lerares.
Ga maar. Ik wil niet dat jij moeilijkheden krijgt.
Kom hier.
Ik hou van je, papa. - Ik hou ook van jou, schatje.
We noemen haar Alba.
Heb je haar ontmoet? - Ja.
Ze is zo mooi en slim. Je zult zo veel van haar houden.
Dus alles komt goed? - Ja.
Alles komt goed.
Persen. - Ga door.
Kom op.
Gefeliciteerd. Ze is prachtig.
Weet jij met wie Alba aan het spelen is?
Dat is Alba. - Ja, maar wie is er bij haar?
Jouw dochter. Het zijn beide jouw dochters.
Ze is aan het tijdreizen. - Dit jaar.
Is dit te raar?
Nee, het heeft iets magisch.
Waar is Alba?
Ze is weg.
Waar ging dat over? - Wat?
Waarom is ze zo van streek?
Ik denk dat ze gewoon even bedroefd was.
Zeg het mij. Anders verbeeld ik mij het ergste.
Verbeeld het je dan maar. We doen het toch.
Heb je een fijne verjaardag gehad?
Als je iets dwars zit kan je dat altijd aan mama vertellen.
Nee, dat kan ik niet. - Waarom niet?
Omdat papa zei dat ik dat niet moest doen.
En je houdt van papa, maar soms heeft papa het verkeerd.
Als je mij wilt vertellen wat er is, dan is dat goed.
Beloof je mij dat? - Dat beloof ik.
Papa gaat dood.
Wie heeft jou dat verteld?
Alba heeft mij dat verteld.
Is dat zo?
Ze zei me dat papa dood zou gaan als ik vijf jaar was.
De dag dat jij in de gang beland was...
was jij neergeschoten.
Dat is het, of niet?
Je wordt neergeschoten.
Ik weet het echt niet, ik...
Ik ben bang.
Het is dood. - Maar waarom?
Dat gebeurt er gewoon. We worden geboren, we leven, worden oud en dan sterven we.
Hoe kan hij nu onderkoeld zijn in oktober?
Je moet hen hun werk laten doen.
Hij zei dat er een paar mannen achter hem aanzaten en dat het aan het sneeuwen was...
en hij werd geschept door een strooiwagen, en iemand sloot hem in...
Ze gaan zijn voet redden.
Hij moet een paar maanden in een rolstoel zitten maar het komt wel goed met hem.
Maar hij moet kunnen lopen.
Hij moet kunnen rennen. Als hij niet kan rennen...
Papa?
Ga jij dood? - Nee.
Moet je van nu af aan in die stoel zitten?
Alleen maar voor een tijdje.
De dingen gaan nu snel. Ik reis veel.
Dat komt misschien door wat ze mij voor de pijn geven.
Probeer te blijven, papa.
Hoe doe jij dat?
Als ik voel dat ik ga, dan zing ik voor mijzelf.
Laten we dat proberen.
Dit komt nog wel eens van pas op een dag.
Je moet het voelen, schat. Het vertelt je wel wanneer je moet draaien.
Goed zo, meisje.
Dit ruikt lekker. - Dat is klaar. Vergeet de jus niet.
Een beetje gul zijn.
Voorzichtig. Het is klaar.
Kijk eens, het sneeuwt.
Schat, je jas.
Het is prachtig. - Maken we vanavond de cadeautjes open?
Wat voor cadeaus? De kerstman komt niet totdat jij slaapt.
Ik heb al in de kast gekeken.
Alba, die kast was op slot.
Dat is de regel. Geen cadeautjes op kerstavond.
Maar wat gaan we dan doen?
Willen jullie nog iets? - Nee, dank je.
Ga even mee naar buiten.
Waarom? Het is koud buiten. - Wees geen oude man. Maar heel even.
Wat is er?
Ik wil je alleen bedanken voor alles. Jij bent een geweldige vriend.
Waar heb je het over?
Er gebeurt misschien iets vanavond.
Dat wilde ik je alleen laten weten.
Ik weet dat ik problemen heb veroorzaakt, maar jij bent geweldig geweest.
Het is allemaal geweldig geweest.
Het was graag gedaan.
Zijn jullie gek? Het vriest.
Doe dit om. - Gomez, geef ons even de tijd.
We geven hen heel even de tijd.
Nee.
- Kom hier.
Kom op.
Waarom heb je mij al die mensen laten uitnodigen?
Ik wilde niet dat jij alleen zou zijn.
Ik zou niets willen veranderen.
Ik zou nog geen seconde van ons leven op willen geven.
Ik weet dat ik hem geraakt had. - Ik zie geen sporen.
Laten we het hier eens proberen.
Breng hem naar het ziekenhuis.
Ik hou van jou, meer dan van iets anders.
Ik hou van je. Ik zal altijd van je houden.
Blijf hier.
Alba, liefje. - Papa.
Papa? - Alba.
Papa, ik wist dat ik je nog een keer zou zien.
Hoe oud ben jij nu? - Negen.
En je moeder laat nog steeds kleren achter? - Ze zegt dat je dat nooit weet.
Je kent Max en Rosa toch nog wel? Gomez zijn kinderen.
Die zijn groot geworden.
Ren naar het huis terug, en zeg tegen mama dat hij hier is.
Zeg dat ze komen moet. - Kom op.
Wacht even.
Vertel mij het verhaal hoe jij en mama elkaar hebben leren kennen.
Vertelt ze jou dat niet? - Ja wel, maar niet zoals jij dat doet.
Het was hier in deze weide.
Op een hele mooie dag.
Jouw moeder, die nog maar klein is, gaat naar de open plek en daar is een man.
Zonder kleren. - Geen draad aan zijn lijf.
En nadat zij hem een deken geeft, die zij toevallig draagt...
legt hij haar uit dat hij een tijdreiziger is.
Om een reden die hij nooit zal begrijpen...
gelooft ze hem. - Omdat het waar is.
Ik ga. - Nee, papa. Zingen.
Ik kan niet zingen.
Waar kom je vandaan? - Ik ben 39, Alba is nog maar een baby...
we zijn in het huis, en we zijn gelukkig.
Waarom heb je niet gezegd dat je zou komen, dan had ik hier gewacht.
Ik wil niet dat je wacht.
Ik wil niet dat jij je leven doorbrengt met wachten.
Ik hou van jou.
Ik kan niet blijven. - Dat weet ik.
Soms denk ik dat hij in de bomen is, en besluit er uit te komen om mij te verrassen.
Dat dacht ik altijd toen ik nog een klein meisje was.
Dat hij hier altijd was, ook al was dat niet zo.
Ik denk dat hij dat ook is, of niet?
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Niksfrans, Smokey, en Suurtje Gedownload van Ondertitel.com